کشور گردی مرجع اطلاعات گردشگری و تاریخی کشورها

پوشش گیاهی استرالیا

پوشش گیاهی استرالیا

حدود 1.5 میلیون کیلومتر مربع ، یعنی یک سوم از مساحت مناطق مرکزی و غربی کشر استرالیا ، بیابان های بایر است ؛ حدود 55 درصد ، نیمه بایر با پوشش گیاهی بومی و بوته زار است و فقط حدود 6 درصد از اراضی آن برای کشاورزی یا چرای دام ، قابل استفاده است اینگونه پوشش گیاهی استرالیا شکل گرفته است.

شمال شرق استرالیا به خاطر بارندگی های فصلی فراوان و دمای بالا ، جنگل های وسیعی دارد که در آنها درخت خرما ، انواع گونه های سرخس و درخت مو به طور وسیع در میان درختان زبان گنجشک ، سرو ، بلوط و … رشد می کنند

گونه های مختلفی از درختان علفی در استرالیای غربی وجود دارند که در نوع خود بی نظیرند. در مناطق داخلی کشور ، به دلیل بارندگی کم ، پوشش گیاهی ، بیشتر به صورت بوته ای است. در فصول بارندگی نیز ، علف های بومی  گل های وحشی بیابانی ، زیاد می شوند. استرالیا تنوع گیاهی خاصی دارد. از میان گیاهان متنوع این کشور به چند نمونه خاص اشاره می کنیم.

اکالیپتوس

گیاهی از خانواده درخت مورد است که هشتصد گونه دارد. این درخت به خاطر برگ های چرم مانند و اسانس دار آن ، داندانه دندانه بودن پوست تنه اش و عطر خاصش مورد توجه است. در جنگل های مناطق گرم جنوب شرق و جنوب غرب ، بیش از پانصد گونه اکالیپتوس دیده می شود. برخی گونه های اکالیپتوس ، به درخت صمغ معروف است. گونه دیگری از این گیاه ، به خاطر پوست ریشه ریشه و چسبناکش شهرت دارد. دلیل اصلی این ویژگی ، ریشه های درون پوست این درخت است. جارا و کاری گونه های دیگر اکالیپتوس هستند که به دلیل سختی چوب و دوام ، در صنایع چوب و کاغذ اهمیت بالایی دارند.

آکاسیاس

این گیاه ، گونه خاصی از درختان دانه دار است. بیش از 1200 گونه آن ، بومی آفریقا و استرالیا است. شکل برگ های آن بر اساس میزان گرما و خشکی آب و هوای مناطق مختلف استرالیا ، متنوع است. بیش از پانصد گونه از آن در استرالیا وجود دارد. گل های معطر در این گیاه ، به عنوان گل ملی استرالیا ، شناخته و طرح این گل ، روی کت نیروهای ارتش استرالیا دوخته می شود. این گیاه از لحاظ اقتصادی به خاطر دانه های خوراکی ، چوب و صمغش ، اهمیت دارد.

درخت بطری

این درخت در نواحی خشک شمالی استرالیا رشد می کند. تنه آن به شکل بطری است و این ویژگی ظاهری ، به درخت امکان داده تا آب زیادی درون تنه اش ذخیره کند. به طوری که در فصول خشکسالی ، رمه داران استرالیایی با شکستن تنه آن ، از آب داخل تنه برای سیراب کردن گله هایشان استفاده می کنند.